15 interesujących ciekawostek o pierścienicach

dżdżownica
źródło: Michael Linnenbach / Wikipedia

Pierścienice to typ zwierząt bezkręgowych, które na pierwszy rzut oka przypominają zwyczajne dżdżownice.  Odznacza się wydłużonym ciałem z widocznym podziałem na segmenty. Pierścienice występują na całym świecie, choć gustują przede wszystkim w morskim środowisku i podmokłych glebach. Te niepozorne zwierzęta mają zdolność regeneracji ciała nawet po jej znaczącej utracie.

1. Dżdżownica australijska jest największym przedstawicielem pierścienic. Długość całkowita jej ciała może wynosić nawet to trzech metrów. Ciekawostostką jest rówież fakt, że po posiłku nie będzie musiała spożywać jedzenia nawet przez ponad dwadzieścia miesięcy.

2. Pierścienice nie zostały wyposażone w odrębny układ oddechowy. W praktyce oznacza to tyle, że wymiana gazowa zachodzie za pośrednictwem całego ciała.

3. Pierścienice poruszają się nieco niezdarnie, aczkolwiek ich ciała są bardzo umieśnione. To właśnie dzięki podziałowi na pierścienie oraz skurczom całego ciała są w stanie się poruszać.

4. Najmniej lubianym typem pierścienim są pijawki. To zwierzęta posiadające przyssawki z obu stron ciała. Za ich pomocą przylegają do ciał swoich ofiar i piją krew.

5. Pijawki lekarskie do dnia dzisiejszego bywają wykorzystywane w medycynie. Dzieje się tak za sprawą hirudyny, białka o działaniu przeciwkrzepliwym, które znajduje się w ślinie pijawek. Już w czasach starożytnych korzystano z pijawek, ale w czasach współczesnych coraz częściej korzysta się z dobrodziejstw farmakologii.

6. Wazonkowce należą do jednych z najmniejszych pierścienic. Z wyglądu przypominają nieco makaron ryżowy. Mają niewielkie, acz podłużne ciała. Długość najmniejszych osobników wynosi 1,5mm, ale mogą urosnąć do 40mm.

7. W ciałach pierścienic krąży hemolimfa, która może przybierać bardzo różne barwy. Standardem jest hemolimfa w kolorze zielonym, ale zdarza się również kolor różowy, żółty czy transparentny.

8. Ciekawym przedstawicielem pierścinic są rurkoczułkowce wytępujące tylko w słonych wodach. Można je dostrzec wyłącznie w okolicach dna, ponieważ to do niego przytwierdzają chitynowe rurki, w których przebywają.

9. Pierścienice, zwłaszcza te lądowe, zajmują się bardzo pożyteczną działalnością na co dzień. Przemieszczając się urzyźniają glebę i biorą także udział w procesie jej mineralizacji.

10. Największym wrogiem pierścienic zamieszkujących słone i słodkie wody są ryby. W morzech i oceanach niektóre pierścienice stanowią element planktonu, a zatem są pożywieniem dla największego ssaka na Ziemi – płetwala błękitnego.

11. Pierścienice występujące na lądzie zaliczane są do glebożerców, a te któe występują w wodach do mułożerców. Oznacza to, że na ogół odżywiają się organizmami żywymi, które napotkają na swojej drodze, częściej jednak organicznymi szczątkami.

12. Większość pierścienic ma bardzo słabo rozwinięte narządy zmysłu. Na ogół są one wrażliwe na światło. Receptory pozwalają odczuć także dotyk i niektóre związki chemiczne. Pierścienice nie posiadają jednak narządu słuchu.

13.Wieloszczęty należące do typu pierścienic posiadają otwó gębowy, który jest wyposażony w dosyć ostre zęby. Niektóre gatunki wieloszczętów potrafią żyć w symbiozie z innymi zwierzętami, aczkolwiek wiele z nich pasożytuje zewnętrznie lub wewnętrznie, by przetrwać.

14. Znaczenie pierścienic jest dosyć rozległe. Poza mineralizacją gleby i dna morskiego, pierścienice bywają także pokarmem dla innych zwierząt i również dla ludzi. Bywają wykorzystywane jako nawóz i biorą czynny udział w rozkładzie martwych tkanek roślinnych.

15. Po przedzieleniu pierścienicy na dwie części przetrwa tylko ta, która posiada aparat gębowy. Druga cześć będzie stopniowo obumierać.

Oceń artykuł

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.