Informacje o Aleksandrze Wielkim

Aleksander Wielki

Aleksander III macedoński jest jednym z najbardziej utytułowanych i najbardziej znanych dowódców wojskowych na świecie. Dziedzicząc koronę w wieku 20 lat w 336 r. p.n.e., kontynuował dziesięcioletnią kampanię zdobywania, pokonując Imperium Achemenidów i obalając jego króla Dariusza III, a następnie jadąc jeszcze dalej na wschód, do Punjab w Indiach. Oto lista ciekawostek, informacji i faktów o Aleksandrze Wielkim.

Ciekawostki o Aleksandrze Wielkim.

1. Przed śmiercią w 323 r. p.n.e. stworzył jedno z największych imperiów w historii.

2. Kiedy Aleksander poznał swoją przyszłą żonę Roxanne, była to miłość od pierwszego wejrzenia. Po spektakularnym zdobyciu w 327 r. p.n.e. Sogdian Rock, pozornie nie do zdobycia twierdzy górskiej, 28-letni Aleksander sprawdzał swoich jeńców, gdy Roxanne, nastoletnia córka szlachcica, przykuła jego uwagę.

3. Jego ojcem był Filip II z Macedonii. Filip II był wielkim królem Makdeonu, który pokonał Ateny i Teby w bitwie pod Chaeronea.

4. W ciągu 15 lat podboju Aleksander nigdy nie przegrał bitwy. Taktyka i strategie wojskowe Aleksandra Wielkiego są do dziś badane w akademiach wojskowych. Od pierwszego zwycięstwa w wieku 18 lat Aleksander zyskał reputację prowadzącego swoich ludzi do walki z imponującą szybkością, co pozwoliło mniejszym siłom na dotarcie do linii wroga i przełamanie go zanim wrogowie byli gotowi.

5. Aleksander pachniał nawet wspaniale. Napisane 400 lat po śmierci Aleksandra „Życie szlachetnych Greków i Rzymian” Plutarcha donosi, że ze skóry Aleksandra wydzielał się „najprzyjemniejszy zapach”.

6. Reformy wojskowe Filipa II były kluczowe dla sukcesu Aleksandra. Filip zreformował armię macedońską w najbardziej śmiercionośną siłę tamtych czasów, rozwijając swoją piechotę falang, kawalerię, sprzęt oblężniczy i system logistyczny. Dzięki reformom Filipa Aleksander odziedziczył najlepszą armię tamtych czasów.

7. Sam Aleksander otwarcie nazywał się Synem Zeusa podczas wizyty w Siwah w 331 r. p.n.e.

8. Aleksander i jego armia podróżowali po nazwanym później tzw. Jedwabnym Szlaku.

9. Arystoteles był jego opiekunem. Aleksandra uczył jeden z najsłynniejszych filozofów w historii. Ojciec Aleksandra, Filip II z Macedonii, zatrudnił Arystotelesa, jednego z największych filozofów historii, do kształcenia 13-letniego księcia.

10. Nazwał ponad 70 miast po imieniu samego siebie i jedno po swoim koniu. Aleksander upamiętnił swoje podboje zakładając dziesiątki miast, zazwyczaj zbudowanych wokół poprzednich fortów wojskowych, które niezmiennie nazywał Aleksandrią. Najsłynniejsza z nich, założone u ujścia Nilu w 331 r. p.n.e., jest dziś drugim co do wielkości miastem Egiptu.

11. Filip II został zamordowany. Macedończycy mieli dość długą historię zabijania rządzących, a Filip został zamordowany na uczcie weselnej przez członka jego królewskiej straży.

12. Kiedy zmarł jego przyjaciel Hephaestion, Aleksander zorganizował bardzo kosztowny pogrzeb. Hefaestion był członkiem osobistej ochrony osobistej Aleksandra i generałem w jego armii. Był również najlepszym przyjacielem Aleksandra, a niektórzy mówią, że również jego kochankiem.

13. Legenda głosi, że gdy Aleksander Wielki miał wkrótce najechać na Persję w 334 r. p.n.e., król Persji Dariusz III wysłał mu polo i piłkę. Uważa się, że ten gest albo zapraszał Macedończyków do gry, albo sugerował, że Aleksander powinien „trzymać się gier i unikać wojny”. Niezależnie od intencji, Aleksander rzekomo odpowiedział: „Jestem kijem, a piłka to Ziemia” – przed podbojem Persji. Polo, jeden z najstarszych sportów na świecie, prawdopodobnie powstał gdzieś w Azji Środkowej.

14. Aleksander walczył o to, by zostać królem. Ponieważ matka Aleksandra pochodziła z Epiru, był on tylko w połowie Macedończykiem. Jego walka o tron była krwawa, gdzie mordowano kolejne żony Filipa i jej córkę, a także dwóch macedońskich książąt. Zginęło również kilka buntowniczych frakcji.

15. Po pokonaniu Persów Aleksander zaczął ubierać się tak jak oni. W 330 r. Aleksander podbił Persepolis, centrum kultury perskiej. Zdając sobie sprawę, że najlepszym sposobem utrzymania kontroli nad Persami było zachowywanie się jak oni. Aleksander zaczął nosić pasiastą tunikę, gorset i diadem perskiego stroju królewskiego.

16. Wiosną 335 r. p.n.e. Aleksander chciał wzmocnić swoje północne granice i starał się stłumić kilka buntów. Pokonał wiele plemion i państw, a następnie zrównał z ziemią zbuntowaną Tebę. Następnie rozpoczął kampanię azjatycką.

17. Jego pierwszą poważną bitwą z Persami była bitwa nad rzeką Granicus w maju 334 r. p.n.e. Po przeprawie do Azji Mniejszej w 334 r. p.n.e. Aleksander został wkrótce skonfrontowany przez armię perską, która czekała na niego po drugiej stronie rzeki Granicus. Aleksander został prawie zabity.

18. Po wielu ciężkich walkach armia Aleksandra odniosła zwycięstwo i skierowała siły perskie. Chociaż próbowali się poddać, Aleksander miał greckich najemników służących z Persami otoczonych i zamordowanych.

19. Król Dariusz III został pokonany i zabity po bitwie pod Gaugamelą. Po pokonaniu Dariusza w 331 r. p.n.e. król perski został obalony i zamordowany przez jednego z jego baronów. Dynastia Achemenidów zmarła z Dariuszem, a Aleksander był teraz królem Persji i Macedonii.

20. W 327 r. p.n.e. przemierzył do starożytnych Indii. Byłaby to najbardziej krwawa część jego kampanii.

21. Wiele słynnych pism Plutarcha o Aleksandrze Wielkim można uznać za fikcję. Grecki pisarz Plutarch napisał Parallel Lives, serię biografii słynnych Greków i Rzymian. Jednak wiarygodność Plutarcha jako biografa jest wątpliwa. Żył 400 lat po Aleksandrze Wielkim. Plutarcha był również Grekiem, a Grecy widzieli w Aleksandrze barbarzyńcę. Plutarch zaczyna swoją biografię od stwierdzenia, że nie pisze „historii”, ale „historię życia”, ponieważ, jak wyjaśnia, lepiej poznać człowieka z jego charakteru i żartów, niż z niekończących się bitew i wygranych.

22. Biografia Plutarcha zawiera jednak fascynujące ciekawostki informacji, takie jak jego twierdzenie, że bitwa pod Gaugamelą (decydująca bitwa Aleksandra Wielkiego z Persją w 331 r. p.n.e.) została stoczona podczas zaćmienia. Opisuje również, jak Aleksander Wielki spędził noc przed bitwą w swoim namiocie ze swoim, Arystandrem, wykonując tajemnicze ceremonie i poświęcając się bogu Strachu.

23. Przyczyna śmierci Aleksandra pozostaje jedną z największych tajemnic starożytnego świata. W 323 r. p.n.e. Aleksander Wielki zachorował. Dwa tygodnie później zmarł 32-letni władca. Biorąc pod uwagę, że ojciec Aleksandra został zamordowany przez jego straż, podejrzenie padło na jego generała Antypatera i syna Antypatera Cassandera, który ostatecznie nakazał zamordowanie wdowy i syna Aleksandra.

W dzisiejszych czasach eksperci medyczni spekulowali, że malaria, infekcja płuc, niewydolność wątroby lub dur brzuszny mogły być przyczyną choroby Aleksandra.

Informacje o Aleksandrze Wielkim
4.3 (86%) 10 głosów



Zobacz też

Sprawdź też:
Oto fascynujące ciekawostki z Boliwii, których prawdopodobnie nie znałeś.