Zaskakujące fakty, informacje i ciekawostki o Iranie

Iran ciekawostki

Językiem urzędowym Iranu jest język perski. W całym kraju mówi się jednak innymi językami, w tym tureckim, kurdyjskim, gilaki i arabskim.


Ponad 99% Irańczyków to muzułmanie.

Przed latami trzydziestymi XX wieku Iran nazywano Persją.

Rząd Iranu jest religijnym systemem prawnym opartym na prawie islamskim i świeckim.

Iran ma jedną z najmłodszych ludności na świecie, a 70% z 80-milionowej populacji to osoby poniżej 30 roku życia.

W Iranie mężczyźni, którzy nie zawierają małżeństwa, pozostają z rodziną rodzicielską przez całe życie i są określani jako nosiciele (nie mężczyźni).

Irańska organizacja zaoferowała nagrodę w wysokości 3 milionów dolarów każdemu, kto zabił Salmana Rushdiego, autora Szatańskich Wersetów. Książka wskazywała, że niektóre z wersetów Koranu mogą nie być prawdziwymi objawieniami Boga i że diabeł ukrył się, aby dać Mahometowi fałszywe pomysły.

Stolica Iranu, Teheran, ma jedne z najgorszych zanieczyszczeń powietrza na świecie. Codziennie na choroby związane z zanieczyszczeniem powietrza umiera około 27 osób.

Iran otrzymuje mniej niż 10 centymetrów deszczu rocznie. Około połowa kraju ma suchy klimat.


Kraj ten posiada około 10% światowych rezerw ropy naftowej. Iran pompuje codziennie około 4 mln baryłek ropy naftowej.

Iran czwartym co do wielkości producentem ropy naftowej na świecie.

Pomimo bogactwa ropy naftowej, kraj ten ma najgorsze perspektywy gospodarcze spośród wszystkich innych krajów Bliskiego Wschodu.

Od czasów starożytnych ludzie w Iranie korzystali z systemu zaopatrzenia w wodę zwanego kangur (lub kanat). Gromadzi ona wody podziemne i przenosi je tunelami do miejsc, w których są one potrzebne ludziom.

Irańczycy tkali piękne dywany od ponad 2500 lat. Tworząc dywany irańscy tkacze często popełniają błąd umyślnie. Chcą pokazać swoje przekonanie, że „tylko Bóg jest doskonały”. Drugim po ropie naftowej towarem eksportowym Iranu są dywany.

Od czasu rewolucji w 1979 roku w Iranie rządzi złożona struktura rządowa. Na czele stoi Najwyższy Przywódca, wybrany przez Zgromadzenie Ekspertów, który jest Naczelnym Wodzem wojska i nadzoruje rząd cywilny.

Mniejsze populacje Ormian, perskich Żydów, Asyryjczyków, Cyrkasów, Gruzinów, Mandaejczyków, Hazarów, Kazachów i Rumunów również żyją w różnych enklawach Iranu.


Wraz ze zwiększeniem możliwości edukacyjnych dla kobiet, wskaźnik urodzeń w Iranie znacznie się obniżył w ostatnich latach po gwałtownym wzroście pod koniec XX wieku.

Międzynarodowa Federacja Piłki Nożnej (FIFA) zakazała hidżabu w 2007 r., co uniemożliwiło irańskiej drużynie piłkarskiej rozegranie meczu kwalifikacyjnego olimpiady kobiet w 2012 roku.

W latach 1950-2002 w Iranie odnotowano jeden z najwyższych wskaźników wzrostu urbanistycznego na świecie, który w latach 1950-2002 wzrósł z 27% do 60%. Do 2030 r. 80% ludności będzie mieszkać w miastach.

Większość Irańczyków uważa, że przywódcy religijni mają do odegrania rolę w rządzie, ale są podzieleni co do tego, jak wielka powinna być ta rola. W badaniu Pew Research Center z 2012 roku tylko czterech na dziesięciu Irańczyków stwierdziło, że osoby religijne powinny mieć duży wpływ na sprawy polityczne; 30% stwierdziło, że powinny mieć mały wpływ lub nie mieć go wcale. Młodsi Irańczycy, którzy przez całe życie żyli pod rządami irańskiej Islamskiej Republiki powstałej po rewolucji w 1979 roku, byli mniej przychylni niż starsi.

Iran jest znany z posiadania jednej z najstarszych nieprzerwanych cywilizacji. Jego cywilizacja trwa od około 530 roku p.n.e.

Iran dzieli granice z dziesięcioma innymi krajami, w tym z Turcją, Irakiem, Kuwejtem, Pakistanem i Omanem.

Telewizja satelitarna jest zakazana w Iranie.

Nielegalne jest noszenie przez mężczyzn spodenek lub krawatów w Iranie.

W niektórych szkołach szariackich prawo zezwala na małżeństwa Sigheh, czyli małżeństwa krótkoterminowe. W zależności od umowy mogą one trwać od godziny do kilku lat.

Kot perski jest jedną z najbardziej popularnych ras kotów, pochodzi z Iranu. Zwierzęta żyły na wysokich płaskowyżach Iranu, a długie futro zapewniało im ciepło.

W Iranie dziewczynki mogą wyjść za mąż w wieku 13 lat, a chłopcy w wieku 15 lat.

Irańczycy uwielbiają jeść świeże owoce i warzywa, a także orzechy i zboża. Są wśród nich również kurczaki podawane z ryżem i chlebem niekwaszonym. Jeśli chodzi o napoje, ulubionym napojem jest herbata czarna.

Wskaźnik alfabetyzacji dorosłych wynosi około 93 %, co stanowi dramatyczny wzrost w porównaniu z zaledwie 37 % w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku.

Kraj ten jest jednym z największych na świecie producentów kawioru, pistacji i szafranu.

Legenda głosi, że Trzej Mędrcy byli Persami.

Poligamia jest legalna w kraju, ale jest ograniczona do czterech żon.

Gdy dziewczynka żeni się, nie wolno jej uczęszczać do szkoły.

„Iran” przetłumaczony na perski oznacza „ziemię aryjską”. Początkowo Irańczycy używali terminu „aryjski” jako oznaczenia etnicznego, ale definicja ta była następnie używana jako odniesienie kulturowe, religijne i językowe przy opisywaniu Irańczyków.

W ciągu ostatnich 25 lat w walce z przemytnikami heroiny zginęło ponad 3600 Irańczyków.

Stolicą Iranu jest Teheran, co oznacza „ciepły stok”. Mieszka tam blisko 12 milionów ludzi.

Jeśli kobieta zostanie zgwałcona w Iranie, policja ma prawo zmusić mężczyznę do zawarcia małżeństwa z ofiarą, za jej zgodą lub bez, choć może się rozwieść natychmiast po tym fakcie.

W Iranie nie istnieje kategoria prawna gwałtu małżeńskiego, ponieważ kobieta jest własnością jej męża. Jeśli pojawiają się oznaki przemocy, męscy członkowie rodziny mogą zagrozić mężowi, ale nie jest to obowiązkiem policji.

W Iranie kobiety powyżej dziewiątego roku życia muszą publicznie nosić hidżab. Ponadto przepisy religijne nie zezwalają kobietom na noszenie kostiumów kąpielowych, gdy mężczyźni są obecni.

Zaskakujące fakty, informacje i ciekawostki o Iranie
Oceń ten wpis



Dodaj komentarz

Zobacz też

Sprawdź też:
W kraju funkcjonują 2 języki urzędowe: białoruski i rosyjski, pierwszy…