Gaur indyjski – ciekawostki, wygląd, tryb życia

Gaur indyjski

Gaur indyjski to ogromne zwierzę, z ogromnymi i zagiętymi ku górze rogami. Jego waga może osiągać nawet 1500 kilogramów, a to jest ogromna wartość – dla porównania polski żubr waży nie więcej niż 700 kilogramów.

Nazywany jest indyjskim bizonem, żyje w południowej i południowo-wschodniej części Azji. Jego środowiskiem są tropikalne lasy do wysokości 2000 metrów nad poziomem morza. Gaur indyjski lubi miejsca porośnięte bambusami, krzewami i niskimi drzewami. W takim otoczeniu czuje się jak najlepiej i chętnie spędza w nim czas.

Jak wygląda gaur indyjski?

Gaur indyjski jest pokryty bardzo krótką sierścią, która ma kolor szarobrązowy lub rudobrązowy. Samce mają sierść ciemniejszą od sierści samic. Spód ciała jest jaśniejszy, a kończyny przednie są białe do nadgarstków, natomiast tyle nogi są białe aż do stawów skokowych. Rogi samców są większe, a samice mają mniejsze rogi.

Zwierzę posiada długi ogon, z kępą ciemnego włosia. Gaur indyjski jest zbudowany mocno, jego wysokość w kłębie wynosi 170-210 cm, a długość ciała to 250-300 centymetrów. Ogon jest bardzo długi, na 70-100 cm. Waga gaura jest potężna i wynosi 1000-1500 kilogramów, a samice ważą 700-1000 kg. Zwierzę może żyć dość długo, żyje nawet 20 lat. Jest ssakiem z rodziny wołowatych. Wyglądem budzi ogromny respekt wśród zwierząt oraz ludzi. Zwierzę nie jest agresywne, w różnych sytuacjach wykazuje iście stoicki spokój.

Tryb życia gaura indyjskiego

Gaur indyjski prowadzi niezwykle spokojny, bardzo osiadły tryb życia w stadach liczących nie więcej niż 10-12 osobników. Samica jest dojrzała płciowo w wieku 3 lat, a samiec w wieku 6 lat. Latem jest pora godów takich zwierząt.. Wówczas samce walczą o samice, ale walka nie jest zajadła, raczej straszą się niż naprawdę walczą.

Nie atakują się rogami, nie bodą się nigdy do krwi. Samice są w ciąży około 270 dni. Samica rodzi jedno młode we wrześniu. Pokarmem takich zwierząt są trawa i liście, nie należą do zwierząt mięsożernych. Gaur nie jest odporny na pryszczycę, pomór bydła oraz inne choroby bydła domowego. Pasąc się wspólnie z bydłem domowym łatwo mogą się takimi chorobami zarazić i umrzeć z ich powodu, ponieważ nikt dzikich zwierząt nie leczy.

Ciekawostki o gaurze indyjskim

Gaur indyjski śpi zaledwie godzinę dziennie, więcej snu nie potrzebuje. Gdy poczuje niebezpieczeństwo to głośno parska i w ten sposób powiadamia inne gaury o grożącym im zagrożeniu. Tygrys jest naturalnym wrogiem gaura i potrafi atakować nawet dorosłe osobniki. Gaur indyjski jest w stanie zabić tygrysa broniąc się przed nim.

Najwięcej gaurów żyje obecnie w Indiach. Zwierzę to jest największym bykiem żyjącym dziko we współczesnych czasach. Zwierzę jest aktywne rano i wieczorem, ale unika ludzi, obawiając się ich i uciekając przed nimi. Udomowiona forma gaura to gajal. Gatunek zagrożony jest wyginięciem, zapisano go w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

Wiele zwierząt zginęło wtedy, gdy zaczęto prowadzić intensywną wycinkę lasów. Kiedyś było to zwierzę łowne. Stada tego bydła można spotkać też na Borneo oraz Cejlonie.

Oceń artykuł

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.