Dziki – Fascynujące Ciekawostki, Informacje, Fakty

dzik

Dziki przez wiele lat uznawane były za zwierzęta o szkodliwym wpływie przede wszystkim na uprawy rolne. Przez wielu ludzi uważane są za zwierzęta potencjalnie niebezpieczne i właśnie z tego powodu robiono właściwie wszystko, co w ludzkiej mocy, aby się ich sukcesywnie pozbywać. Taka postawa doprowadziła koniec końców do tego, że w latach pięćdziesiątych centralna oraz wschodnia część naszego kraju właściwie nie mogła pochwalić się obecnością tych zwierząt.

Z premedytacją nie tworzono również żadnych systemów mających na celu ochronę tych zwierząt. Nie można jednak przekreślać dzików, ponieważ wbrew pozorom mają niebagatelny wpływ na procesy zachodzące w naturze. Sposób poszukiwania pokarmu skutecznie spulchnia glebę i miesza ją ze ściółką. Ponadto, dziki żywią się owadami i szkodnikami, które mają negatywny wpływ na ekosystem. Ich rola w pewnym sensie jest nieoceniona.

1. Odnotowano wiele wypadków będących efektem spotkania człowieka i dzika. Nie oznacza to jednak, że dziki zawsze i bezwzględnie przystępują do ataku. Rzecz w tym, że dziki nie lubią być niepokojone, a każdy gwałtowny ruch może zostać odebrany jako próba ataku. Podczas spotkania z dzikiem należy zachować bezwzględny spokój i w miarę możliwości oddalić się od zwierzęcia. Próba gwałtownej ucieczki może tylko zdenerwować zwierzę, dlatego zdecydowanie odradza się takich metod. Nie należy podchodzić do samicy dzika, tj. lochy, która ma pod opieką młode. W takim wypadku locha może być groźna, ponieważ będzie miała na uwadze bezpieczeństwo swoich warchlaków. Trzeba mieć na uwadze, że młode urocze dziki na ogół nie poruszają się po lesie bez mamy. Nawet jeżeli ta chwilowo znajduje się poza naszym zasięgiem, z pewnością zareaguje, gdy tylko spostrzeże, że ktoś zaczepia jej maleństwa.

2. Naturalnym środowiskiem dzików są lasy. To w nich znajdują pożywienie i czują się bezpiecznie. Bezmyślne dokarmianie dzików doprowadziło jednak do sytuacji, która zaczęła się poniekąd wymykać spod kontroli. Regularnie dokarmiane dziki z chęcią przenoszą się całymi stadami w pobliże gospodarstw i stopniowo tracą umiejętność samodzielnego zdobywania pożywienia. Wyraźnym sygnałem tego postępującego wciąż procesu jest zmiana trybu życia. Dziki kiedyś funkcjonowały przede wszystkim w nocy i to wtedy wychodziły na łowy. Dokarmianie sprawiło, że dużo częściej i chętniej pokazują się w zaludnionych miejscach w ciągu dnia, a ich łupem stają się kosze na śmieci.

3. Warchlaki, czyli młode dziki często nazywane są pasiaki ze względu na pasiastą sierść, która ujednolica się dopiero z wiekiem. Dojrzałe dziki wyposażone są w sierść w kolorze brunatnym, która może ulec delikatnemu wypłowieniu w okresie zimowym. Dziki uwielbiają tarzać się w glebie i błocie. Bardzo często można spotkać dziki pozlepiane żywicą z drzew, która tworzy dodatkowy pancerz ochronny i jest nazywana usmołem. Samice są znacznie mniejsze od samców, które są dodatkowo wyposażone w tzw. fajki, czyli pokaźnych rozmiarów kły wyrastające z górnej szczęki.

4. Dziki mają doskonale rozwinięty zmysł węchu. To najważniejszy zmysł, dzięki któremu są w stanie bardzo szybko orientować się w sytuacji, wyczuwając zarówno ewentualne zagrożenie, jak i znajdujący się w oddali pokarm. Nieco gorzej przedstawia się sytuacja ze wzrokiem ze względu na boczne rozstawienie oczu. Tak usytuowane oczy uniemożliwiają dzikom rejestrowanie tego, co znajduje się tuż przed nimi. Właśnie dlatego mówi się, że spotkanie twarzą w twarz z dzikiem, który szykuje się do ataku należy skończyć ucieczką, a raczej biegiem slalomem. Dzik jest zbyt zdezorientowany i może w ogóle nie podjąć się gonitwy.

5. Dorosły samiec może ważyć nawet ponad 300 kilogramów. Samice natomiast na ogół nie osiągają wagi większej niż 130 kilogramów.

6. Dziki nie należą do zwierząt wybrednych pod względem kulinarnym. Chętnie posilą się odpadkami znalezionymi na śmietniku, choć w środowisku naturalnym jedzą przede wszystkim żołędziami, grzybami, owadami, a także znalezioną przypadkiem padliną.

7. Do grona ich naturalnych wrogów należą inne drapieżniki. W Polsce największe zagrożenie czyha ze strony niedźwiedzi. W innych zakątkach wrogami są dzikie koty, krokodyle, a nawet węże.

8. Dziki na dobre zadomowiły się także w kulturze i wierzeniach konkretnych nacji. Mieszkańcy Babilonii byli święcie przekonani, że dzik jest posłańcem bogów. Zwierzęta te cieszyły się na tych obszarach ogromnym respektem. Mitologia skandynawska zakłada, że dzik był najważniejszym reprezentantem boga płodności. Mięso dzika było jedzone wyłącznie w celu nabrania ogromnych mocy. W niektórych wierzeniach charakterystyczne tarzanie się w błocie było zwiastunem nadciągającej wojny. W chrześcijaństwie symbolizował złe moce, a nawet diabła we własnej osobie.

9. Świnie domowe, które mają ogromne znaczenie w wielu gospodarstwach, są tak naprawdę udomowioną wersją dzika. Nie sposób określić dokładnie, kiedy doszło do udomowienia, choć szacuje się, że proces rozpoczął się w krajach azjatyckich przeszło jedenaście tysięcy lat temu.

10. Ciąża lochy trwa od kilkunastu do dwudziestu tygodni. Jednorazowo może urodzić się aż dwanaście warchlaków, które w początkowej fazie życia są bardzo mocno uzależnione od opieki mamy. To ona musi im zapewnić zarówno dostęp do pożywienia, tj. sutków, jak i ciepło, którego młode bardzo potrzebują tuż po narodzinach.




Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *