15 Zaskakujących Ciekawostek o Pasikoniku zielonym

Pasikonik
źródło: Bastian77 / Wikipedia

Pasikonik zielony to gatunek owada, który występuje Europie, Azji i północnej Afryce. Spotkać można go na łąkach wśród wysokiej trawy, która jest dla niego naturalnym środowiskiem do życia. Czy jest w nim coś niezwykłego poza zielonym kolorem, którym maskuje się przed wzrokiem innych zwierząt? Oczywiście.

1. Pasikonik dobrze się wspina i skacze. Do tego potrafi także dobrze latać.

2. Osiąga długość do 40 milimetrów. Rozpiętość skrzydeł osiąga do 90 milimetrów.

3. Kolor zielony występuje zawsze u młodych osobników – dorosłe mogą przyjmować barwę żółtą lub żółto-zieloną.

4. Pasikonik zielony jest drapieżnikiem, poluje na mniejsze owady oraz pajęczaki. Młode osobniki są jednak roślinożercami.

5. Pasikoniki znane są ze swojej „gry na skrzypcach” – samce trą pierwszą parą sztywnych skrzydeł, na których znajdują się aparaty strydulacyjne. W ten sposób wabią do siebie samice.

6. Pasikonik zielony żyje średnio od 3 do 4 miesięcy.

7. Częstym pasożytem u pasikoników jest nicień.

8. Samice pasikonika składają jaja do ziemi za pomocą pokładełek.

9. Pasikonik zielony jako owad nie jest przystosowany do hodowli w licznych grupach.

10. Osobniki dorosłe można znaleźć wśród wysokich traw w okresie od lipca do października.

11. Pasikonik zielony to największy szarańczak występujący w Polsce.

12. Samice i samce zmieniają miejsce swojego bytowania najczęściej w sierpniu.

13. Biorąc pasikonika na ręce, trzeba zachować ostrożność – może on bowiem ugryźć. Pasikonik zielony ma silnie rozwinięty aparat gębowy typu gryzącego, za pomocą rozrywa mięso innych owadów.

14. Pojawienie się pasikonika w przydomowym ogródku może skończyć się utratą upraw. Jeżeli pozostawi się zerwane owoce na widoku, bardzo możliwe, że pasikonik ich spróbuje – dzieje się tak na przykład z owocami krzewu dzikiej róży.

15. Podejmując się hodowli pasikoników w terrarium, trzeba mieć na uwadze fakt, że owad ten jest kanibalem – zachowanie to występuje również u młodych osobników. Często też trzeba rozdzielać ze sobą samice i samców, nie należy też hodować zbyt wielu osobników naraz.

3.7/5 - (liczba ocen: 12)



Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *